THE STOLEN CHILDHOOD / მოპარული ბავშვობა

Album-61_1-300x168.jpg

THE STOLEN CHILDHOOD / Armen Gasparian / Armenia / 2014 / 52 min

Album-61_1-300x168.jpg

How often do we think about people, who because of the wars or natural disasters have lost their homes? We encounter people without shelter and a lot of similar sorrows everywhere. In 1988, a catastrophic earthquake razed Armenia’s city of Leninakan (Gyumri) to the ground. At the time, natives hoped for a better future and believed that towns would be rebuilt in the next two years. 26 years later, we see that nothing has changed. The image of the destroyed city is seen through the eyes of a little girl Nina that is forced to carry a disproportionately large burden of responsibilities. She does it without complaint and takes care of herself and her brothers like a grown-up. Nina’s only relief is her violin and it is through the sounds of this violin that she tells us the story of her stolen childhood.

მოპარული ბავშვობა / არმენ გასპარიანი / სომხეთი / 2014

რამდენად ხშირად ვფიქრობთ ადამიანებზე, რომლებმაც ომის ან ბუნებრივი კატასტროფის შედეგად ნორმალური საცხოვრებელი დაკარგეს?ასეთი ადამიანები თითქმის ყველა ქვეყანაში გვხვდებიან და მათ ერთი სატკივარი აერთიანებთ. 1988 წელს ძლიერმა მიწისძვრამ სომხეთის ერთ-ერთი ყველაზე დიდიქალაქი ლენინაკანი (ამჟამად გიუმრი) და მის გარშე მიმდებარე სოფლები მიწასთან გაასწორა. მაშინ ჯერ კიდევ სჯეროდათ, რომ სულ რაღაც ორ წელიწადში ქალაქი ახალ სიცოცხლეს შეიძენდა, მაგრამ დღეს, 26 წლის შემდეგ, აქ თითქმის არაფერი შეცვლილა. განადგურებულ ქალაქს ჩვენ ვხედავთ პატარა ნინას თვალებით, რომელიც სულაც არ ცხოვრობს ისე, როგორც ბავშვს შეჰფერის, ის ზრდასრული ადამიანივით უვლის თავის თავსა და თავის ძმებს. ნინას ერთადერთი ნუგეში ვიოლინოს გაკვეთილებია. მხოლოდ ინსტრუმენტზე აჟღერებული მელოდია თუ გვიამბობს გოგონას შინაგანი ტკივილისა და მოპარული ბავშვობის შესახებ.

A Project Of

© 2020 by CHRONOBREAK

#CineDOC-Tbilisi 

  • Facebook
  • YouTube
  • Instagram