Once Upon a Time in Shanghai / ერთხელ შანხაიში

Album-61_1-300x168.jpg

Once Upon a Time in Shanghai / Leyli Gafarova / Azerbaijan / 2018 / 35 min.

Album-61_1-300x168.jpg

The film sets a strong and confident frame around the last days of ramshackle Shanghai, a notorious slum of Baku whose bowed and painted walls skirt an operating railline’s single track. Like the trains rumbling slowly through Shanghai’s unusual narrow main street, the neighborhood’s stories come into fleeting view, granting glimpses of individual lives and of a place that seems almost timeless. As Veit Helmer, German filmmaker, makes his own use of Shanghai, glistening government-backed oil-money towers loom over the condemned homes. Meanwhile, Gafarova shows us a heat-dream collage of people’s fates and unique everyday lives being actually affected. One of the film’s first voices, half-jokingly, gets it half right: “She’s not filming those who matter! She’s filming the poor people.”

ერთხელ შანხაიში / ლეილი გაფაროვა / აზერბაიჯანი / 2018 / 35 წთ.

ფილმი ბაქოს გამორჩეულად ღარიბი უბნის, შანხაის შთამბეჭდავ სურათს ქმნის და უბნის ადრეულ პერიოდზე მოგვითხრობს. მისი ძველი და შეღებილი კედლები თან გასდევს სარკინიგზო გზას… როგორც მატარებლის ნელი ხმა, მეზობლების სხვადასხვა ისტორიაც, ისე დაიარება შანხაის უცნაურად ვიწრო მთავარ ქუჩებში. აკვირდება იქ მცხოვრები ადამიანებსა და იმ ადგილებს, სადაც თითქოს დრო გაჩერებული, მუდმივი და უსასრულოა. გერმანელი რეჟისორი ვიტ ჰელმერი შანხაის საკუთარი პრიზმიდან გვიჩვენებს, სადაც სახელმწიფო ფულით დაცული ნავთობის კორპუსები, დაჯაბნილ სახლებს დაჰყურებენ. ამავდროულად, ფილმის რეჟისორი ლეილი გაფაროვა, ადამიანების რწმენისა და უნიკალური ყოველდღიურობის ოცნებებით სავსე კოლაჟს წარმოგვიდგენს.ფილმის ერთ-ერთი პირველი, ხუმრობანარევი ხმა, სანახევროდ სინამდვილის შემცველიცაა: „ის არა მნიშვნელოვან, არამედ ღარიბ ადამიანებს აღბეჭდავს“.

A Project Of

© 2020 by CHRONOBREAK

#CineDOC-Tbilisi